6. Czynniki, które mogą zmienić bicie serca psa. Na serce psa może wpływać wiele czynników, które mogą zmienić jego szybkość bicia. W niektórych przypadkach zmiany te mogą być normalne i nie stanowić poważnego problemu, ale w innych mogą wskazywać na podstawowe problemy z sercem wymagające pomocy lekarskiej. Ważne jest, aby obserwować swojego psa, analizować kontekst i pozostałe oznaki emocjonalne. Pamiętaj, że każdy pies jest unikalny i to, co działa dla jednego, może nie działać dla innego. Dbaj o komfort swojego psa i komunikuj się z nim w sposób, który go nie stresuje. Początkowo objawy chorób serca nie są specyficzne. Pies staje się mniej ruchliwy, mniej się bawi, więcej śpi. Ponieważ sytuacja ta często dotyczy starszych zwierząt, zwykle jest przyjmowana jako naturalny objaw starzenia się psa. Bardzo charakterystycznym i pierwszym objawem niewydolności krążenia jest nietolerancja wysiłkowa Jak wygląda normalne oddychanie u psa? Normalna częstotliwość oddychania spoczynkowego u psów wynosi od 15 do 30 oddechów na minutę (pies śpiący lub zrelaksowany). Jeśli pies jest aktywny, spodziewaj się wyższej częstotliwości oddechów od 15 do -60 oddechów; i podobnie jak w przypadku tętna, mniejsze psy mają tendencję do Serce jest przez wielu uważane za główny narząd. Oczywiście organizm nie może żyć bez wątroby, nerek, żołądka, ale tylko zatrzymanie akcji serca powoduje natychmiastową śmierć. Dlatego życie psa z chorym sercem jest bardzo trudne. Wymaga Twojej stałej opieki i opieki oraz pilnej pomocy w sytuacjach krytycznych.. Preparat na serce dla psa – Salli K. Nasz preparat zapewnia suplementację wyciągami wierzbowymi w połączeniu z koenzymem Q10. Wyciągi wierzbowe zapewniają organizmowi salicynę z której wewnętrznie organizm psa wytwarza kwas salicylowy. Ten z kolei ma działanie przeciw agregacyjne (rozrzedzające krew). Takie działanie wyciągu vZKY45. USG serca, znane też jako echo serca, ma jeszcze kilka nazw. I znacznie więcej zastosowań. Jest bezpieczne i niezwykle przydatne. Kiedy i jak się je wykonuje? Echo serca to potoczne określenie procedury diagnostycznej, którą bardziej fachowo nazywa się echokardiografią bądź echokardiogramem. Należy ona do badań obrazowych, czyli pozwalających zobaczyć struktury wewnętrzne organizmu – w tym przypadku konkretnie serce – bez konieczności robienia nacięć chirurgicznych. Echokardiografia wykorzystuje do tego zjawisko ultradźwięków, ściślej więc zaliczyć ją można do badań ultrasonograficznych (od greckich wyrazów „sonus” i „graphein” oznaczających odpowiednio „dźwięk” oraz „rysowanie”). Stąd też zresztą inne jej nazwy: USG serca, ultrasonokardiografia czy skrótowo UKG. Nie są to jednak ani najważniejsze, ani najciekawsze informacje na temat echa serca. Te znajdziesz w dalszej części tekstu. Piszemy w nim jak działa ultrasonograf,jakie schorzenia wykrywa się dzięki USG serca,kiedy warto wykonać echokardiografię – a kiedy lepiej tego nie robić,na czym polega echo serca z kontrastem,na czym polega echo serca Doppler,na czym polega echokardiografia wysiłkowa,na czym polega echokardiografia przezprzełykowa,jak się przygotować do USG serca – i jak przebiega badanie,gdzie można wykonać echo serca – i ile to kosztuje,jak długo czeka się na wyniki UKG. Na czym polega USG serca Od strony technicznej echokardiografia wygląda praktycznie tak samo jak choćby USG piersi czy to wykonywane podczas ciąży. Ultrasonograf, czyli urządzenie służące do przeprowadzenia badania, wyposażony jest w specjalną głowicę emitującą ultradźwięki. Są to dźwięki o tak wysokiej częstotliwości, że człowiek nie jest w stanie ich usłyszeć. W USG serca częstotliwość ta wynosi 1-10 MHz (dla porównania: brzęczenie komara to zaledwie kilkaset herców). Kiedy ultradźwięki dotrą do znajdujących się wewnątrz ciała struktur, odbijają się i wracają do głowicy. Nieco zmienione, w zależności od tego, jak daleko od niej znajduje się dany element anatomiczny i z jakiego rodzaju tkanki jest zbudowany. Na podobnej zasadzie echo ludzkiego głosu w tunelu będzie brzmieć inaczej, gdy tunel ów jest pusty i wyłożony metalem, a inaczej, gdy zbudowano go z kamienia, w środku zaś obecne są jakieś przeszkody. Ultradźwięki zbierane przez głowicę to właśnie takie swoiste echo – i stąd nazwa „echo serca”. Co można zobaczyć w UKG Ultrasonograf przetwarza informacje dźwiękowe na obrazy, które w czasie rzeczywistym wyświetlają się na ekranie maszyny, co z kolei przypomina działanie wojskowego radaru (tyle że w nim zastosowane są nie ultradźwięki, lecz fale radiowe). Dla niewprawnego oka są to tylko czarno-białe plamy, jednak posiadający odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie specjalista potrafi na ich podstawie ocenić położenie, budowę oraz funkcjonowanie komór serca, jego przedsionków czy zastawek oraz dużych naczyń krwionośnych, a także wykryć problemy takie jak: uszkodzenia powstałe wskutek zawału – polegającego na nagłym zablokowaniu dopływu krwi do serca;wrodzone wady serca – np. nieprawidłowe połączenia i przepływy między jego jamami;kardiomiopatia – czyli powiększenie lub pogrubienie ścian serca;zapalenie wsierdzia;upośledzona kurczliwość serca – wynikająca np. z miażdżycy lub choroby wieńcowej;nadmiar płynu w worku osierdziowym;zakrzepy, tętniaki, guzy nowotworowe. Podczas ultrasonokardiografii mierzona jest również tzw. frakcja wyrzutowa (EF, z ang. ejection fraction, a przy określaniu parametru dla samej lewej komory: LVEF – left ventricle ejection fraction), czyli to, ile krwi przepompowuje mięsień sercowy w trakcie jednego skurczu. Zbyt niska wartość bywa skutkiem np. długotrwałego nadciśnienia, nieleczonych chorób serca lub jego niewydolności. Należy przy tym pamiętać, że normy frakcji wyrzutowej różnią się zależnie od płci, wieku czy masy ciała pacjenta. Wskazania do echokardiografii Echo serca jest jednym z podstawowych narzędzi diagnostycznych współczesnej kardiologii. Badanie może zostać zlecone chociażby w sytuacji, gdy przez stetoskop słyszalne są niepokojące szmery, a także w przypadku niewyjaśnionych omdleń, bóli w klatce piersiowej lub zaburzeń rytmu pracy serca. UKG służy ponadto kontroli stanu pacjentów: po przebytych zawałach i udarach;ze zdiagnozowaną kardiomiopatią lub przerostem mięśnia sercowego;chorujących na zapalenie wsierdzia lub zapalenie mięśnia sercowego;ze stwierdzoną chorobą wieńcową, chorobą niedokrwienną czy chorobą zakrzepowo-zatorową;cierpiących na nadciśnienie tętnicze oraz w przypadku innych przewlekłych schorzeń serca, chorób układu krążenia czy wad zastawek. Gdy ktoś dziedziczy predyspozycje do tego typu problemów – lub jest np. wyczynowym sportowcem – USG serca stanowi też nieoceniony element działań profilaktycznych, pozwalając wykryć ewentualne nieprawidłowości na odpowiednio wczesnym etapie. Wykonuje się je także w ramach przygotowania do zabiegów kardiochirurgicznych oraz w celu oceny ich efektów. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że echokardiografia to procedura na tyle bezpieczna, że można powtarzać ją z dowolną częstotliwością, nawet u kobiet w ciąży i małych dzieci (od 2. miesiąca życia). Skierowanie na badanie jest zaś wymagane tylko wtedy, gdy jego koszt ma zostać pokryty ze środków NFZ. Musi je za to wówczas wystawić kardiolog, jako że lekarz pierwszego kontaktu nie dysponuje odpowiednimi uprawnieniami. Czekasz na badanie w ramach NFZ?Zobacz, gdzie można zrobić je szybciej! Porównaj ceny placówek w Twojej okolicy i poznaj opinie pacjentów. Przekonaj się, ile to tak naprawdę terminyNie trać zdrowia na kolejki!Im szybciej wdrożone leczenie, tym większe szanse na sukces! Ile kosztuje USG serca i gdzie można je wykonać Ceny USG serca w prywatnych ośrodkach diagnostycznych na szczęście nie są zaporowe: wahają się średnio od 100 zł do 230 zł. Sprawdzisz je i porównasz na stronie za pośrednictwem której od razu można zarezerwować termin badania w wybranej miejscowości. Rodzaje UKG O tym, ile dokładnie trzeba zapłacić za echokardiografię, decyduje nie tylko renoma danej placówki, ale też to, w jakim wariancie przeprowadzana jest sama procedura. Zdecydowanie najczęściej wykonuje się echo serca przezklatkowe (TTE, z ang. transthoracic echocardiogram), czyli takie, w którym głowica ultrasonografu przesuwana jest po skórze klatki piersiowej i brzucha. Oprócz niego wymienić można jeszcze jednak chociażby poniższe rodzaje badania. Echokardiogram kontrastowy Aby uzyskać wyraźniejszy obraz wewnętrznych struktur anatomicznych – szczególnie przegród serca – pacjentowi podaje się dożylnie, przez wenflon, specjalną substancję zwaną potocznie kontrastem. W przeciwieństwie do środków kontrastowych (inaczej: cieniujących) stosowanych w rezonansie magnetycznym i tomografii komputerowej substancja ta zawiera nie metal, ale mikropęcherzyki wypełnione obojętnym dla zdrowia gazem, od którego ultradźwięki odbijają się „z większym echem”, a który wydychany jest finalnie z organizmu przez płuca. Z tego względu ryzyko wystąpienia silnej reakcji alergicznej po podaniu kontrastu jest w echokardiografii znacznie niższe niż w przypadku rzeczonego rezonansu czy tomografii. Echokardiogram wysiłkowy (obciążeniowy, stress echo) Przy podejrzeniu choroby wieńcowej, która nie zawsze ujawnia się podczas USG serca w spoczynku – ale też w diagnostyce wad zastawek czy kardiopatii przerostowej – tradycyjną echokardiografię powtarza się dodatkowo po zwiększeniu aktywności mięśnia sercowego. Stan ten można osiągnąć dwojako: przez wysiłek fizyczny (np. chodzenie po bieżni bądź jazdę na rowerze stacjonarnym) albo przez podanie pacjentowi środków pobudzających kurczliwość serca lub wywołujących jego kontrolowane niedotlenienie. Echokardiografia dopplerowska Technologia USG Doppler, w którą wyposażone są niektóre nowoczesne ultrasonografy, pozwala ocenić kierunek i prędkość przepływu krwi przez jamy serca, zastawki i naczynia krwionośne. Wykryć dzięki temu można ubytki między komorami mięśnia sercowego czy nieprawidłowości w obrębie jego ścian lub zastawek. Jeszcze bardziej zaawansowaną wersją badania jest tzw. Color Doppler, gdzie uzyskuje się obraz nie czarno-biały, lecz kolorowy, co ułatwia jego interpretację. Wariant dopplerowski może stanowić uzupełnienie zarówno tradycyjnego USG serca, jak i echokardiografii przezprzełykowej. Echo serca przezprzełykowe Czasem zwykłe USG przezklatkowe nie jest w stanie dostarczyć wystarczająco dokładnych informacji, bo np. ultradźwięki nie radzą sobie z pokonaniem dużej warstwy tkanki tłuszczowej lub zdeformowanych kości żeber albo napotykają przeszkodę w postaci zajętych schorzeniami płuc. W takiej sytuacji zamiast wodzić głowicą ultrasonografu po skórze, wkłada się specjalny jej rodzaj (tzw. sondę) do przełyku pacjenta, skąd już bardzo blisko do serca. A zwłaszcza do jego lewego uszka, czyli fragmentu lewego przedsionka, gdzie na skutek migotania tego ostatniego „lubią” się gromadzić skrzepliny. Echokardiografia przezprzełykowa (TEE, z ang. transesophageal echo) pozwala wykluczyć ich obecność, co jest niezbędne przed kardiowersją, czyli przywróceniem prawidłowego rytmu serca impulsem elektrycznym. Oprócz tego badanie wykonuje się chociażby po to, aby: monitorować pracę serca podczas operacji;skontrolować działanie sztucznej zastawki po jej wszczepieniu;potwierdzić bądź wykluczyć zapalenie wsierdzia, rozwarstwienie aorty lub nieprawidłowy przepływ krwi między jamami serca (tzw. przeciek);precyzyjniej przeprowadzić cewnikowanie serca. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w ramach tej ostatniej, inwazyjnej już procedury można zresztą wykonać jeszcze echokardiogram wewnątrzsercowy – sonda ultrasonografu jest umieszczana wówczas bezpośrednio w mięśniu sercowym, dokąd trafia przez naczynia krwionośne. Przeciwwskazania do ultrasonokardiografii Echo serca przezprzełykowe nie może się odbyć, jeśli w przełyku pacjenta występują zwężenia, owrzodzenia, guzy, uchyłki lub perforacje, a także jeśli cierpi on na zaburzenia krzepnięcia krwi, ma problem z przełykaniem lub przebył niedawno radioterapię w okolicach szyi bądź klatki piersiowej. Przeciwwskazania do UKG przezklatkowego natomiast ograniczają się właściwie tylko do sytuacji, w których przesuwanie głowicą ultrasonografu po skórze jest utrudnione np. w związku z obecnością opatrunków czy relatywnie świeżych oparzeń. Klasyczna, przezklatkowa ultrasonokardiografia nie wymaga w dodatku żadnych wcześniejszych przygotowań. Ubiór powinien tylko uwzględniać konieczność odsłonięcia klatki piersiowej, sukienka może więc okazać się niezbyt praktycznym rozwiązaniem. Gdy zaś wiadomo, że echo serca będzie miało charakter obciążeniowy, warto włożyć strój i buty, w których wygodnie będzie korzystać z bieżni bądź roweru stacjonarnego. Lepiej też nie spożywać bezpośrednio przed badaniem obfitych, ciężkostrawnych posiłków, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia nudności lub kolki pod wpływem wysiłku fizycznego bądź leków zwiększających aktywność serca. Na echokardiografię przezprzełykową z kolei należy stawić się na czczo, a więc powstrzymać się wcześniej od jedzenia i picia przez co najmniej 4-6 godzin. Podpisując zgodę na przeprowadzenie tej półinwazyjnej procedury, należy poinformować personel danej placówki medycznej o ewentualnych schorzeniach gardła lub przewodu pokarmowego, jak również o zaburzeniach odporności. Niekiedy wymagane może być także dostarczenie wyników EKG lub RTG klatki piersiowej. UwagaNiezależnie od wariantu, w jakim ma się odbyć USG serca, odpowiednio wcześniej trzeba skonsultować z lekarzem przyjęcie przed badaniem zażywanych na stałe leków. Jak przebiega echo serca Pomieszczenie, w którym obywa się echokardiografia, zwykle jest wyciszone i niezbyt jasne, dzięki czemu lekarz lepiej widzi wyświetlane na ekranie obrazy – a także słyszy zbierane przez aparaturę z wnętrza klatki piersiowej dźwięki. Z nich też często bowiem da się wyczytać pewne nieprawidłowości istotne dla postawienia diagnozy. Na wstępie lekarz przeprowadza z pacjentem krótki wywiad, na temat wskazań do badania czy w ogóle dotychczasowych problemów z sercem. Następnie osoba badana proszona jest o rozebranie się od pasa w górę (zdjąć trzeba również biustonosz), ułożenie się na plecach lub lewym boku i uniesienie lewej dłoni za głowę. Specjalista smaruje głowicę ultrasonografu żelem zwiększającym poślizg i ułatwiającym przenikanie ultradźwięków. Żel ten może być chłodny, głowicę niekiedy trzeba mocniej docisnąć do skóry, a przez 15-30 minut trwania USG serca nie należy zanadto się ruszać – ale to właściwie jedyne źródła ewentualnego dyskomfortu, bo sama procedura nie jest bolesna. Echo serca Doppler przebiega identycznie. W echokardiografii wysiłkowej pacjentowi zakłada się natomiast elektrody do przeprowadzanego jednocześnie pomiaru aktywności elektrycznej serca (EKG). Po wykonaniu standardowego badania ma miejsce kolejne, w międzyczasie zaś pacjent albo korzysta z roweru stacjonarnego bądź bieżni, albo otrzymuje dożylnie (przez wenflon) dobutaminę, przez co może chwilowo odczuwać lekkie mdłości, bóle lub zawroty głowy czy też ból w klatce piersiowej. Mniej więcej 15 minut po rozpoczęciu aplikacji leku serce „wchodzi na najwyższe obroty”. Wtedy dobutamina przestaje być podawana, a tętno wraca do normy w ciągu 1-3 minut. Potem UKG może zostać zrobione jeszcze raz. Całość badania z obciążeniem trwa zwykle od pół godziny do godziny. Badanie w Twojej okolicy już jutro? To możliwe!Porównaj ceny i opinie. Znajdź najlepszą dla siebie ofertę i zarezerwuj termin. Pokaż Uzyskaj diagnozę i rozpocznij leczenie jak najszybciej! Echo serca przezprzełykowe – przebieg Niemal dwa razy więcej czasu zabiera zaś echokardiografia przezprzełykowa, choć sonda znajduje się w przełyku przez zaledwie 10-20 minut. Aby łatwiej ją było wprowadzić i uniknąć odruchu wymiotnego, gardło pacjenta spryskuje się środkiem znieczulającym. Niekiedy dla zwiększenia komfortu podaje mu się (przez wenflon) także środki uspokajające, przeciwbólowe lub zmniejszające wydzielanie śliny i soków żołądkowych. Najpierw trzeba jednak usunąć z okolic jamy ustnej wyjmowane protezy, aparat ortodontyczny czy elementy piercingu. Dla ochrony sondy przed przegryzieniem – a zębów osoby badanej przed uszkodzeniem – zakładany jest za to specjalny ustnik. Pacjent kładzie się na lewym boku i lekko pochyla głowę, na polecenie lekarza zaś podejmuje czynność przełykania, co umożliwia wprowadzenie sondy. Jednak gdy jej koniec znajdzie się na wysokości serca – czyli na głębokości ok. 35 cm – nie należy już przełykać śliny, która odprowadzana jest przy użyciu ssaka, takiego jak w gabinetach stomatologicznych, bądź swobodnie wycieka przez usta. Średnica sondy wynosi ok. 1 cm, nie jest więc większa niż średnica wielu powszechnie stosowanych tabletek np. przeciwbólowych. Mimo to niektórzy badani mają złudne wrażenie, że obecność sondy utrudnia im oddychanie, ale jest ono wywołane środkiem znieczulającym, w gardle zaś znajduje się wystarczająco dużo miejsca na przepływ powietrza. Należy o tym pamiętać i spokojnie oddychać. Inne niezbyt przyjemne doznania, jakich doświadcza część pacjentów – ale, co należy podkreślić, nie wszyscy – to gorzki smak substancji znieczulającej, spowodowane jej działaniem zdrętwienie języka, odruchy wymiotne, nudności lub skurcze brzucha. Echokardiografia przezprzełykowa zasadniczo jednak nie sprawia bólu, gdyby zaś odczuwany dyskomfort był zbyt duży, zawsze można ją przerwać na umówiony sygnał. Warto wiedziećPodczas przezprzełykowego USG serca praca tego narządu jest monitorowana przy użyciu elektrod EKG. Kontroli podlega ponadto ciśnienie krwi oraz częstotliwość oddechów. Niekiedy też pacjentowi zakłada się na palec pulsoksymetr mierzący stężenie tlenu we krwi. Echo serca u dzieci i echo serca płodu Gdy ultrasonokardiografii musi zostać poddane dziecko, może towarzyszyć mu rodzic. W niektórych gabinetach dopuszcza się także oglądanie przez małego pacjenta bajek, tak by lepiej zniósł procedurę. Do USG serca przez przełyk natomiast konieczne bywa jego uśpienie. Warto w tym miejscu wspomnieć również o UKG płodu. Z punktu widzenia przyszłej mamy przebiega ono identycznie jak rutynowe ciążowe USG, nie jest jednak obowiązkowe. Ginekolog może je zlecić z powodów takich jak: podejrzenie arytmii lub wady serca u rozwijającego się w łonie matki dziecka;choroba autoimmunologiczna ciężarnej pacjentki lub przyjmowanie przez nią niektórych leków;występowanie wad serca w rodzinie kobiety;spożywanie przez nią alkoholu w okresie ciąży;cukrzyca ciążowa. Powikłania USG serca. O czym pamiętać po badaniu Klasyczna przezklatkowa echokardiografia, podobnie jak USG Doppler serca, nie ma skutków ubocznych, a po zakończeniu badania (i wytarciu resztek żelu ze skóry) można podjąć codzienne czynności. Stress echo niestety męczy, zaś w skrajnych przypadkach potrafi wywołać nawet zawał – na szczęście nad pacjentem czuwa wtedy kardiolog, więc interwencja medyczna zostaje podjęta tak szybko, jak tylko jest to możliwe. Podobnie wygląda to w sytuacji niezwykle rzadkiego uszkodzenia (perforacji) przełyku podczas UKG przezprzełykowego. Przez 24 godziny po tym z kolei badaniu nie wolno spożywać alkoholu, a po ewentualnym zastosowaniu środków uspokajających – przez 12 godzin prowadzić samochodu, jako że zaburzeniu ulec mogą widzenie, refleks i koordynacja pacjenta. Przez 2-3 dni może on zaś doświadczać suchości lub łaskotania w gardle, chrypy czy lekkiego bólu. Nie są to niepokojące objawy, w dodatku da się je złagodzić, np. płucząc gardło roztworem soli. Natomiast gdyby pojawiły się problemy z mówieniem lub połykaniem, zaburzenia rytmu serca albo duszność lub ból w klatce piersiowej, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Wyniki echokardiografii Obrazy wykreowane przez ultrasonograf, utrwalone w formie wydruków lub zapisane w pliku wideo, są gotowe od ręki. Wymagają jeszcze jednak opisu, który sporządza osoba przeprowadzająca USG serca. Może w związku z tym poprosić pacjenta o zaczekanie kilka minut przed gabinetem. Często też jednak na bieżąco, już w trakcie badania, informuje go swych obserwacjach. Na koniec wydaje zalecenia dotyczące tego, jak pilna powinna być konsultacja wyników z kardiologiem, oraz terminu kolejnej echokardiografii. Przeczytaj także: „Rezonans magnetyczny serca – jak przebiega, jak się przygotować”. Powyższy tekst ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie może zastąpić profesjonalnej diagnozy czy porady. Pamiętaj: każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnej oceny. Tej zaś powinien dokonać lekarz dysponujący specjalistyczną wiedzą, doświadczeniem i wynikami badań konkretnego pacjenta. ultrasonografia Przez aktualizacja dnia 18:57 Choć nam często zdarza się odkaszlnąć, by oczyścić drogi oddechowe, nasze czworonogi nie robią tego zbyt często. Równocześnie jest to objaw na tyle charakterystyczny, że nawet niedoświadczony właściciel zwróci na niego uwagę. Bardzo ważne, aby kontrolować zachowania naszego pupila, które odbiegają od normy. Dzięki temu możemy szybko wychwycić niepokojące objawy i pomóc naszemu zwierzakowi. Psi kaszel może mieć różne przyczyny i być objawem różnych chorób. Ten tekst może ci pomóc zrozumieć, dlaczego pies kaszle. Jak wygląda kaszel u psa? Psi kaszel wygląda nieco inaczej niż ludzki. Kaszel u psa przypomina chrząknięcia, może budzić skojarzenia z ciężkim, intensywnym oddechem. Pies kaszle, jakby chciał coś wyksztusić. Kaszel u psa najczęściej występuje seriami. Charakteryzuje się krótkimi napięciami mięśni. Czasem nasilony kaszel powoduje u zwierzęcia odruch wymiotny lub wymioty. Zdarza się, że pies kaszle po wypiciu wody lub w nocy. Kaszel może wystąpić u psów w każdym wieku, ale szczególnie narażone są szczenięta i starsze czworonogi. Kaszel psa — przyczyny Jeśli u naszego psa pojawił się kaszel, powinniśmy poszukać jego źródła i zwrócić uwagę na to, w jakich sytuacjach pies kaszle (oraz od jak dawna). Może się okazać, że przyczyna jest prozaiczna — np. kadzidełko lub odświeżacz powietrza, których sztuczny zapach drażni drogi oddechowe zwierzęcia. Dym tytoniowy i drażniące zapachy Niestety, kaszel występuje często u psów osób palących. Dym tytoniowy jest tak samo szkodliwy dla zwierząt, jak dla ludzi. Czasem powodem kaszlu u psa jest zbyt suche powietrze. W takich przypadkach możemy w prosty sposób rozwiązać problem. Wystarczy unikać sztucznych, intensywnych zapachów, zadbać o odpowiednią wilgotność powietrza (np. poprzez położenie na kaloryferach mokrych ręczników lub przez elektryczne nawilżacze powietrza). Palacze natomiast powinni rzucić palenie — to akurat najtrudniejsze rozwiązanie, ale czego się nie robi dla ukochanego pupila? Stres Innymi przyczynami kaszlu u psa mogą być nadwaga oraz stres. Więcej o stresie u psa napisaliśmy w tym artykule. Jeśli nasz pies nagle zaczyna kaszleć, warto zastanowić się, czy sytuacja, w której się znalazł, nie jest dla niego stresująca — i pomóc mu rozładować napięcie (np. poprzez umożliwienie spokojnego spacerowania połączonego z węszeniem lub podanie gryzaka). Nadwaga Dodatkowe kilogramy to problem, z którym boryka się coraz większa liczba psów. Niestety, nadwaga u zwierząt prowadzi do wielu poważnych problemów zdrowotnych i kaszel jest jednym z nich. Często zdarza się, że po odchudzeniu psa, przypadłość znika. Chorobowe przyczyny kaszlu u psa Niestety, kaszel może być także objawem groźnych chorób. Może sygnalizować zapalenie płuc, nosówkę, kaszel kenelowy, kaszel sercowy, gruźlicę, nowotwory płuc, zwężenie lub zapadnięcie tchawicy, choroby serca, astmę, alergię lub inwazję pasożytów. Z drugiej strony — może oznaczać także zupełnie niegroźne przeziębienie. Powinniśmy przyjąć zasadę: Jeśli kaszel u psa utrzymuje się dłużej niż 24 godziny, konieczna jest wizyta u weterynarza. Przyczyną kaszlu może być choroba zakaźna (np. kaszel kenelowy), dlatego szczególną uwagę powinny na niego zwrócić osoby, które mają kilka psów lub przebywają ze swoim czworonogiem w miejscach, w których mogą spotkać więcej zwierząt (szkolenia, psie przedszkola, wystawy psów). U starszych psów kaszel może oznaczać poważne choroby serca. Jednocześnie samodzielne określenie przypadłości, która wywołuje kaszel u naszego psa, jest niemożliwe. W tym celu weterynarz musi przeprowadzić dodatkowe badania i zebrać informacje ( o tym, jak długo pies kaszle, czy pojawiają się duszności poza napadami kaszlu, czy zaszły jakieś zmiany w codziennym trybie życia itd.). Bardzo przydatne do postawienia diagnozy będzie nagranie video z kaszlącym psem. Kaszel i katar u psa - czy to może być przeziębienie? Jak najbardziej! Jeśli nasz pupil zmoknie lub przemarznie, może przechodzić przeziębienie zupełnie jak człowiek. Wówczas powinniśmy ograniczyć spacery do minimum, zapewnić zwierzęciu spokój i ciepłe, suche i regularnie wietrzone, w którym będzie mogło się zregenerować. Zadbajmy o dostęp do wody i podanie ciepłego posiłku. Możemy także uzupełnić dietę psa tranem, olejem z łososia i suplementami lub składnikami diety zawierającymi kwasy omega 3, a także podać psu rumianek, rozmaryn lub kurkumę. Pamiętajmy, żeby nie podawać pupilowi żadnych „ludzkich” leków bez kontaktu z lekarzem weterynarii. Mogą być toksyczne dla naszego czworonoga! Objawy przeziębienia u psa to: kaszel, gorączka, katar, osowiałość, brak apetytu, zaczerwienione i ropiejące oczy, wymioty. Mogą także wystąpić bóle uszu, gardła lub brzucha, jednak często pozostają niezauważone przez opiekuna. Przeziębienie powinno minąć w ciągu kilku dni, ale niektóre zwierzaki wykazują słabszą odporność i często chorują w okresie jesienno-zimowym. Jeśli nie mamy pewności, czy to tylko zwykła infekcja, skonsultujmy się z weterynarzem, przeziębienie może bowiem skończyć się również anginą. Psi kaszel spowodowany… spacerem? Jednym ze specyficznych powodów kaszlu u psa jest ciągnięcie na smyczy. Niektóre psy (szczególnie energiczne lub takie, których szkolenie zostało zaniedbane) mają tendencję do ciągnięcia i szarpania, przez co obroża uciska ich krtań i tchawicę, nieustannie podrażniając to wrażliwe miejsce i prowokując kaszel. Zdarza się także, że zirytowany właściciel szarpie psa, próbując nauczyć go posłuszeństwa, co oczywiście nigdy nie rozwiązuje problemu. Gdy zauważymy, że właśnie ciągnięcie na smyczy jest przyczyną kaszlu naszego psa, warto zamienić obrożę na wygodne szelki, a równolegle wdrożyć szkolenie, które oduczy psa ciągnięcia na smyczy. Zadbajmy także o odpowiednią dawkę ruchu, aby zwierzak miał okazję wykorzystać nadmiar energii. Spacery na luźnej smyczy będą zdrowsze dla psa i znacznie przyjemniejsze dla obu stron! Kaszel u psa - co podać? Jeśli u naszego psa wystąpi kaszel, nie zwlekajmy i zabierzmy zwierzę do lecznicy. Zapewnijmy mu także odpowiednie warunki do wypoczynku i regeneracji. Gdy podejrzewamy, że przyczyna kaszlu leży w zachowaniu psa (ciągnięcie na smyczy) lub otoczeniu (sztuczne zapachy, suche powietrze) - dołóżmy starań, aby zmienić ten element. Nasz pies z pewnością poczuje ulgę. Kastracja psa to trudny temat – wciąż jest tyle samo jej zwolenników, co przeciwników. Zabieg ten choć jest bezpieczny z punktu widzenia zdrowia psa, to nie pozostaje bez wpływu na jego zachowanie. Kiedy warto się na niego zdecydować?Dla wielu właścicieli psów kastracja i sterylizacja to to samo pojęcie – po prostu jeden zabieg stosuje się u suki, drugi u psa. Tymczasem to dwa różne rodzaje prowadzące do bezpłodności, a kastracja zawsze jest zabiegiem u psa – czym jest?Kastracja to zabieg chirurgiczny prowadzący do bezpłodności. Dla zdrowych psów jest całkowicie bezpieczny, zaś dla chorych na serce/cukrzycę decyzję o wykonaniu podejmuje weterynarz, gdyż problemem okazać się mogą środki służące do ogólnego znieczulenia zwierzaka. U suczek usuwa się jajniki lub macicę, poprzez nacięcie jamy brzusznej, zaś u samców po prostu usuwa się jądra poprzez cięcie przedmosznowe. W obu przypadkach zaleca się ograniczenie aktywności, która może doprowadzić do rozejścia się zależności od rasy i wielkości psa zabieg przeprowadza się po ukończeniu 1 lub 2 roku życia, czyli po osiągnięciu pełnej dojrzałości. Im mniejszy pies, tym kastrację można przeprowadzić szybciej. Jest to ważne, aby nie robić tego zbyt wcześnie, gdyż może to prowadzić do zaburzenia rozwoju oraz nowotworu korzyści niesie kastracja u psa?Kastracja psów zalecana jest głównie ze względu na ograniczenie bezdomności wśród zwierząt. Niestety bezdomne – ale też uciekające z posesji psy – prowadzą do niekontrolowanego rozrodu, co jest przyczyną przepełniania obowiązkowo poddane są psy znajdujące się w schronisku, ale wymaga jej też wielu hodowców, co ma ograniczyć powstawanie pseudohodowli oraz prowadzić do dokładnej ewidencji kastracji jest również zalecany w celu ograniczenia popędu seksualnego u psów. Wstrzymywanie popędu prowadzi do różnych zachowań, w tym agresywnych, dlatego jeśli nie można problemu zlikwidować w sposób naturalny podczas terapii z behawiorystą, zaleca się wykonanie kastracji zapobiega też chorobom: nowotworowi jąder, macicy oraz innych wynikających z gospodarki hormonalnej oraz niekontrolowanego psa nie jest pozbawiona wad. Po zabiegu zmienia się zachowanie naszego psa – staje się bardziej spokojny, ale może być też lękliwy. Jeśli zatem już wcześniej nasz pupil przejawiał stany lękowe, zdecydowanie trzeba na to zwrócić uwagę i w razie potrzeb skontaktować się z psów, u których kastracja została wykonana przed osiągnięciem pełnej dojrzałości, może też rozwinąć się nowotwór kości, dlatego tak ważne jest aby termin zabiegu ustalić w porozumieniu z lekarzem psa ma dużo plusów, a co najważniejsze jest bezpieczna. Choć nadal budzi wiele kontrowersji, to warto abyśmy sobie odpowiedzieli na pytanie, czy zamiast prowadzić do niekontrolowanego rozrodu lepiej zwolnić miejsca w przepełnionych schroniskach? Szczeniaczki są niezwykle urocze, ale coraz częściej brakuje dla nich miejsca w naszych domach…

jak wygląda serce psa